hsa2 @ difüzyon If you don't mind, it doesn't matter

13Sep/090

Konya + 4.5 = 3.5 + Ankara

Olmaz olmaz denilen oldu, sonunda Konya da depremle sarsıldı... Çok şiddetli olmamasına rağmen, yer yüzüne yakın bir noktada gerçekleşmesinden midir, yoksa bulunduğum apartmanın 5. katında olmamdan mıdır, bilmiyorum, sarsıntıyı çok hissettim, hissettik. Sensörlerin sarsıntıyı algılaması üzerine güvenlik için bir süre elektrikler kesildi. İnsanların korkuyla evlerini terk edip sokaklara döküldüğünü görmek gerçekten ürkütücüydü. Akşam gerçekleşen 4.5 şiddetindeki depremden sonra herkes sakinleşip evlerine dönmüştü ki, sabaha karşı saat 05:00'te daha büyük şiddette, 4.7 şiddetinde bir sarsıntı daha yaşadık. İnsanlar uyuyor olduklarından, geceden kalma paniğin de üzerine daha büyük bir korku yaşandı ve evler bir kez daha terkedildi. Sabahki büyük sarsıntıyı öğlen ve öğleden sonra da artçıları izledi. Binaların çökmesi korkusundan ziyade, her an bir sallantı beklentisinin psikolojilerimiz üzerindeki etkisi gerçekten katlanılacak gibi değildi. Ya evlerimize dönemiyorduk, ya da dönmüş olsak bile rahat olamıyorduk her an tekrar bir şeyler olabileceği korkusuyla..

Devam eden düşük şiddetteki sarsıntıları da hissedince ya da bir yerlerden duyunca, dünü apartmanın önündeki bir parkta oyalanarak geçirdik. Akşam olduğunda artık dışarda kalmak uygun değildi, eve dönmeye de cesaret edemedim tabii. Her ne kadar şikayet edip beğenmesem de, toplu taşımanın pahalı olduğu başkent Ankara'ya geldim gece itibariyle.

Uzun lafın kısası Konya'daki 4.5, 3.5 attırdı bana Smile ve işte Ankara'dayım.

Elbette bir şekilde dönecektim Ankara'ya, ancak böyle olmamasını dilerdim elbette... Allah başka kimseye aynı korkuyu yaşatmasın...

Tagged as: , No Comments
30Aug/091

Gökçek’ten kaçış

Yaz okulundan sonra sürekli surette aklıma bulundurduğum, ancak bir türlü gerçekleştiremediğim kısa süreli dahî olsa Ankara'dan kaçış planımı bugün itibariyle işleme koymuş bulunuyorum. Kâbuslarımda toplu taşıma araçları, alışveriş merkezleri görmeye başlamıştım. Melih amcanın çiftliği'nden bir süre de olsa uzaklaşmak cazip geldi de...

Çok uzaklara, Konya'ya geldim Razz Günün 26 saatini bilgisayar başında geçiriyor olmaktan biraz sıkılınca, 'en azından Konya'da tanıdığım bir kaç insanla görüşürsem bu süreyi 20 saate kadar indirgeyebilirim' düşüncesiyle bir süre buralardayım. Mevlana şekeri isteyenler listeye isimlerini yazdırsınlar lütfen Razz

Tagged as: 1 Comment